گذر  زمان  فریاد  کشم!  آری!   گویی  همین  دیروز   بود  که  معمار 

کارگاه هستی یکمین روز ماه صیام را بر پیشانی اوراق تقویم  رقم

زد؛ و همگان را  به میهمانی بزرگ خویش فرا  خواند، آن  روز  شاید

ماه صیام را زمانی دیرپای تصور  می کردیم؛اما  اندکی نگذشت که

هلال ماه به تربیع رسید و تربیع  به بدر مبدل  شد و اینک در پگاهی

زود رس ازاخرین روز آن استقبال  می کنیم؛ و اگر مجالی

باشد در پگاهی دیگر باید با شعار های روحانی جشن  عید  رمضان

را برپا و با آن وداع کنیم و امیدوارانه منتظر رمضانی دیگر باشیم.

آری این هم خود پیامی از  زبان  تاریخ  است  که  من آن  را با  شما

نجوا می کنم. پیامی که می گوید زمان  به  سرعت  در  گذر  است!

باید لحظه ها را قدر شناخت و از فرصت ها بهره گرفت، چرا  که هر

لحظه ای که از دست  رفت   دیگر  باز  نخواهد  گشت! 

اگر  فرصتها  را  درنیابیم   موج های  سریع  زمان  به  زودی ما را  از

آن ها  دور  خواهند  کرد  و  با حسرت  از  دست  دادنشان  تنهامان 

خواهند  گذاشت!  آری درس آموختگان مکتب  تاریخ  ارزش زمان را

می شناسند  و آن را  ارزان نمی فروشند!