پرنده بودم اما هوای باغ زمین

        از آسمان بلندم کشیده بود به زیر

                                 پرنده بودم آری ولی علیل و اسیر

    چقدر منتظرت بودم ای چراغ مراد

                                         که خط گمشده ام را بیاوری به مسیر

سالهاست که دل در گرو یاس سبزی است که جمکرانش برای همه بوی خاصی را میدهد .

سالهاست که هر سه شنبه شب دست بر روی سر به اوسلام میکنیم.

سالهاست که عاشق شدهایم .سالهاست که ............................................

                بیای و ما را از این خرا به ها بر داری

                به سمت باز افق های روشن تقدیر

                به راز عشق بزرگی وقوف یا فته ام

                مرا مجاب نمیکردعشق های حقیر

آری سالهاست که با پا های پیاده روز تولدت به را می افتم و خود را تا غروب به معیاد گاه

میرسانم شاید سبزترین احساس را ملاقات کنم.